Sora no Manimani ชื่อภาษาไทยคือ "ยัยตัวป่วน ชวนดูดาว"
รู้จักตั้งแต่ปีที่แล้วล่ะ กะรอให้ออกมังงะจบก่อนค่อยซื้อเก็บนะนี่
และแม้ที่ยุ่นจะออกเล่มจบแล้ว แต่ข่าวว่าบ้านเราคงอีกหลายปี
เลยหนีมาดูอนิเม เสพภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนก่อนดีกว่า ^-^
(อาจจะแอบมีสปอยล์นิดหน่อย)
'โอยากิ ซาคุ' ย้ายโรงเรียนกลับมาเรียน ม.ปลายในเมืองที่เขาเคยอาศัยอยู่
ตอนสมัยเป็นเด็กประถม ในเมืองนี้เขารู้จักกับ 'อาเคโนะ มิโฮชิ' เด็กผู้หญิง
ที่ชื่นชอบการดูดาวเอามากๆ เธอชอบพา(ลาก)เขาไปดูดาวด้วยกันบ่อยๆ
และชอบแกล้งเขาเสมอ แถมความทรงจำสุดท้ายก่อนที่ซาคุจะย้ายบ้านไป
ก็คือตัวเองต้องเจ็บตัวเพราะมิโฮชิอีกแน่ะ เ้จ้าซาคุพระเอกของเราก็เลย
มีความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเกี่ยวกับมิโฮชิซักเท่าไหร่ - -; แต่ก็นะ...
พอย้ายกลับมาก็ดันเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันซะนี่... แถมมิโฮชิยังจะ
ลากเขาเข้าชมรมดาราศาสตร์ที่มีจำนวนคนเพียงน้อยนิดใกล้จะโดนยุบมิยุบแหล่
ก็เลยเกิดเรื่องวุ่นกันอีกแล้วล่ะทีนี้...
เรื่องนี้เป็นเลิฟคอเมดี้ในโรงเรียน น่ารักๆไม่มีพิษภัย ดูได้ทุกวัย
(ยิ่งเวลาแบบนี้ช่วยได้มากมาย เพราะมันช่างวอร์มฮาร์ทสุดๆ TT)
และสอดแทรกเรื่องราวของดวงดาว รวมถึงเกร็ดความรู้เล็กๆน้อยๆ
(อย่างวิธีทำให้สายตาชินกับความมืดงี้)เอาไว้อย่างแนบเนียน
อ้อ ตอนหาข้อมูล พึ่งได้รู้ว่าเรื่องนี้ถูกผลักดันจากปีดาราศาสตร์สากล (2009)
ซึ่งครบรอบ 400 ปีนับตั้งแต่กาลิเลโอยกกล้องส่องท้องฟ้าในปี ค.ศ.1610
--------------------------------
สำหรับคนที่ต้องการหาอะไรเบาสมองดู ก็แนะนำนะ
แม้ความรักจะไม่หวือหวาเท่าไหร่ แต่ตัวละครดำเนินเรื่องไปได้อย่างไม่น่าเบื่อ
มีมุขแทรกตลอดเว (แม้บางทีจะแป้ก - - แต่ก็ยังสนุก ฮาาา)
เราเองไม่ค่อยปลื้มเรื่องเลิฟๆเท่าไหร่ แต่ก็ยังแอบลุ้นอยู่เหมือนกัน
ดาราศาสตร์ที่แทรกอยู่ก็ไม่ได้หนักมาก แถมยังฟังดูแล้วทำให้
อยากรู้เรื่องราวต่ออีกตะหาก
ยิ่งกับคนที่ชอบดวงดาวอยู่แล้ว ก็ยิ่งแนะนำเลยล่ะ เราเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
แล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ คือมันไม่ได้สำคัญที่ความรู้ดาราศาสตร์ในเรื่องจะมากมายแค่ไหน
แต่ว่าการที่ตัวละครในเรื่องพาเราออกไปแหงนมองฟ้าด้วยความรู้สึกที่มี ณ ตอนนั้น
มันส่งผ่านความสุขออกมาถึงเราได้อย่างน่าประหลาด เชื่อไหมว่าครั้งแรกที่
เห็นทางช้างเผือกในเรื่อง มันอย่างกับว่า จขบ. ได้เห็นมันจริงๆกับตาตัวเอง
ยิ่งย้ำความคิดที่ว่า จักรวาลของเรา มันลึกลับน่าค้นหา แล้วก็มหัศจรรย์จริงๆนะ
ถ้าจะมีข้อติ ก็อาจจะเป็นช่วงที่อธิบายบางครั้งจะไปไวมาก
อย่างคนที่ไม่ชอบดาราศาสตร์มาฟังอาจถึงกับงงได้
เราเองพอรู้จักดาวบางกลุ่มที่พูดถึงก็ยังตามไม่ค่อยทันนะ
ต้องคอยย้อนกลับมาดู 4-5 รอบได้มั้ง
ตอนนี้รู้สึกจะมีพากษ์ไทยของ True Visions...
ก็นะ...รู้ๆกัน ถ้าอยากจะดูแนะว่าหาซับดีกว่า = =;
--------------------------------------
เพลง ED เขาก็มีธีมของแต่ละฤดูด้วยล่ะ เพราะกลุ่มดาวแต่ละฤดูก็ต่างกันใช่ม้า
สังเกตดู จะเห็นว่ามีรายละเอียดที่แตกต่างกันไปอย่างเสื้อผ้า ข้าวของก็เปลี่ยนไปตามฤดูด้วย
ทำให้ดูแล้วไม่เบื่อดี ไม่รู้สึกอยากจะกดข้ามให้ผ่านไปไวๆอย่างบางเรื่อง
ที่สำคัญ เราชอบเพลง ทั้ง ED และ OP ฟังมาตั้งแต่เคยดูครั้งแรก
ยันตอนนี้ก็ชอบเปิดฟังอยู่บ่อยๆ ลองหาความหมายอ่านดูก็ซึ้งนะ
เพลง ED ทั้ง 4 ธีม (เพราะ จขบ.เลือกไม่ถูกว่าจะเอาธีมไหนมาดี เลยยกมาหมด 55)
เรียงจากตอนแรก จะเป็นของฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ใบไม้ร่วง ฤดูหนาว
และช่วงท้ายคลิปเป็นเพลงเปิดค่ะ
(ความจริงอยากพูดถึงกลุ่มดาวประจำฤดูเหมือนกันแฮะ แต่เอาไว้ก่อนละกัน 'orz)
ED : hoshikuzu no surround
OP : Super Noisy Nova
----------------------------------------------
พอดูแล้ว เชื่อว่าคงอยากจะออกไปส่องฟ้าแบบเราแน่ๆ 55
แต่หลายคนอาจไม่มีโอกาสได้ออกไปดู ไม่ว่าจะลมฟ้าอากาศไม่เป็นใจ
ขี้เกียจออกไป ติดโน่นนั่นนี่ บลาๆๆ .....เลยจะพูดถึงโปรแกรมดูดาวที่ใช้อยู่ซักหน่อย
เจ้าโปรแกรมนี้ชื่อว่า "Stellarium" มีให้โหลดฟรี อุอุ
เท่าที่หาข้อมูล เราเจอเว็บบล็อกที่อธิบายเรื่องการโหลด+ใช้โปรแกรมนี้ไว้
(ขอขอบคุณและให้เครดิตคุณ Wasu-Karnlakorn เจ้าของบล็อกไว้ ณ ที่นี้ด้วยฮับ)
งั้นจะขอแปะตัวอย่างภาพจากโปรมแกรม Stellarium ที่เคยแคปเอาไว้ล่ะน่อ
[ดวงดาวในระบบสุริยะ]
อาจจะเห็นไม่ค่อยชัด แต่ถ้าดูในโปรแกรมเองจะชัดมากเลยล่ะ *w*
[กาแล็กซี่ M51]
เราสามารถพิมพ์ชื่อหาวัตถุท้องฟ้าต่างๆได้
[ดาวพฤหัสบดีกับจันทร์บริวาร]
ซูมเข้าไปดูใกล้ๆ รวมถึงเฝ้าดูวิถีโคจรของมันได้ด้วย *0*
โปรแกรมนี้สามารถตั้งเวลาเพื่อที่จะดูเหตุการณ์สำคัญได้
อย่างเช่น สุริยุปราคา ฝนดาวตก ฯลฯ
แต่ จขบ. ก็ยังไม่เคยลองนะเพราะมีปัญหากะเรื่องตั้งค่าเวลาอะ TT
ใครสนใจก็ลองดูนะ แก้เบื่อได้ดีมากๆ ^-^
------------------------------------------
มาต่อเรื่องอนิเมกันอีกหน่อย
ยังจำคำพูด ของหัวหน้าชมรม(คนที่ขี้โรคๆ) ตอนไปดูดาวครั้งหนึ่งได้
เขาพูดประมาณว่า... ต่อให้ไกลแค่ไหน ขอเพียงแค่เราแหงนหน้ามองไปบนฟ้า
แล้วจินตนาการ อะไรก็ตามที่เราอยากจะเห็น... เราก็จะได้เห็น
(หัวหน้าสุโค่ยมากกก แม้จะขี้โรคแต่เราเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วถึง
ความพยายามและความรักที่เขามีต่อดวงดาว โฮรวววว T^T)
มันทำให้เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ เพราะดาวมากมายบนท้องฟ้า ถึงจะมีตำนานของมันเอง
แต่ความจริงแล้วเราสามารถเรียงร้อยเรื่องราวที่เราอยากจะให้มันเป็นได้
เมื่อตอน ม.ปลาย จขบ. เคยแต่งนิทานดวงดาวไว้เรื่องหนึ่งด้วย ตอนคิดน่ะสนุกมากๆ
(แต่ตอนนี้ลืมไปแล้ว = =; แถมมันยังหายไปกับสายลมอีกด้วย TT)
เจ้าพระเอก ซาคุเอง จากตอนแรกเราว่า มันก็ไม่ได้รู้สึกชอบดวงดาวมากมายเท่าไหร่
(ขนาดโดนลากไปดูดาวด้วยบ่อยๆ ยังแขยงมิโฮชิขนาดนั้นเลย - -)
แต่เพราะจับพลัดจับผลูต้องมาอยู่ชมรมเดียวกันตะหาก และถึงแม้ว่า คนที่รักการอ่าน
เป็นชีวิตจิตใจอย่างเขา สามารถเลือกที่จะเข้าชมรมวรรณคดีได้ ถึงอย่างนั้น
ตอนท้ายที่สุด เขาก็หลงเสน่แห่งท้องฟ้าเข้าจนได้ล่ะนะ 555
ก็เลยตัดสินใจจะสานต่อชมรม อย่างที่มิโฮชิเคยตั้งใจไว้ว่า...
อยากจะให้ทุกคนได้มาเห็นท้องฟ้านี้ ได้ดูดาวด้วยกัน....
(โฮร้ยย เล่าแล้วอยากร้องไห้ เพ้อ~~)
ตัวละครอื่นๆในเรื่องนี้ก็น่ารักไม่แพ้กัน แม้บางตัวจะค่อนข้างจืดจาง
แต่เราว่าก็เป็นบทบาทสำคัญที่ถ้าขาดไปก็อาจไม่สนุกเท่านี้นะ
------------------------------------
สรุป... แม้การ์ตูนเรื่องนี้จะไม่ใช่แนวที่เราชอบเวิ่นอย่างแอ็คชั่น ไซไฟว์ แฟนตาซี
หรือเรื่องที่ทำให้ต้องเหงื่อตกคอยลุ้นเอาชีวิตรอดกะมัน แต่นี่เป็นหนึ่งในการ์ตูน
แนววอร์มฮาร์ท(+ความรู้เล็กๆ)ที่จะจดจำ และนำมันขึ้นหิ้งไปโดยปริยาย 555
[ดาวดวงเดียวกัน ภายใต้ท้องฟ้าเดียวกัน มีความสัมพันธ์มากมาย
ที่ต่างก็เชื่อมโยงถึงกันเสมอ]
แม้เวลาจะผ่านไป แต่เราเชื่อว่าถ้าย้อนกลับมาดูอีก
ก็จะคิดถึง และยังประทับใจทุกครั้งล่ะ ^^
ปล.
-มันจะยาวไปไหม!
-หลังจากขุดหลุมฝังตัวเองไปแล้ว โผล่มารอบนี้แอบมีสาระนะเนี่ย 555
-ใกล้หน้าหนาวแล้ว ลองแอบมองฟ้ากันนะ =w=
เท่าที่เคยสังเกต จขบ. ว่าบ้านเราหน้าหนาวดาวสวยที่สุดล่ะ ^-^
