โปรเจค...จาก >>บล็อคทราย<<

ดาวสวยมากกกกกก ได้นอนดูดาวริมหาดเป็นอะไรที่อยากทำมานานแล้ว

ไม่คิดว่ามันจะสนุกขนาดนี้ >< เพราะเห็นดาวตกหลายดวงแบบชัดมาก

เฮฮามากมาย   ฟ้าสวยจริงๆนะ =w=

 

 

แต่ไม่มีรูปดาว....

เพราะเราถ่ายแต่ทะเล!!!!!!

ทะเลจริงๆนะ!!!

มันก็คือทะเลจริงๆน่ะแหละ = =;

แต่เป็นแถบพื้นทรายแถวชายหาดน้ำตื้นๆ 

เพราะ ไม่ค่อยมีคลื่นลูกใหญ่ๆ

เลยถ่ายคลื่นใต้น้ำบนผืนทรายมาแทน ฮ่าๆๆ

 

.....เล่นเกม ปู วน รู ~~~~

 

 

ชื่อเอนทรี่ก็บอกอยู่แล้ว.....เพราะงั้น

มีปูก็ต้องมี....หอย!!!!!! 

 

 

 

(มุดๆ)

 

 

 

ดูหอยกันไปแล้ว

ต่อไปจะเป็นการแข่งวิ่งหอย~~~~  (???)

 

นี่คือโฉมหน้าผู้เข้้าแข่งขัน

 

พร้อมแล้วก็ Let's go!!!!!

 

 เพราะแสงแดดยามเที่ยงวัน ทำให้บรรดาหอยน้อยๆเริ่มเขวเซไปมาจนออกนอกลู่วิ่ง!

 

แต่เดี๋ยวก่อน!!!

ขณะที่บรรดาหอยทั้งหลายกำลังมึนงงอยู่นั้น

สองม้ามืดก็ได้วิ่ง(กระดึ๊บ)แซงขึ้นมานำ!!!

 

หลังจากผลัดกันนำผลัดกันรองสูสีกันหลายรอบ

ในที่สุด!!!

 เราก็ได้ผู้ชนะแล้วววว  วะฮ่าๆๆๆๆ

โปรดสังเกต รอยทางแห่งความสำเร็จที่อยู่เบื้องหลังอย่างงดงาม โอ้ววว =[]=

(อันที่จริงคือโฟกัสผิดจุด -*-)

 

ขอแสดงความยินดีด้วยนะคุณหอย 55 ><

คนที่อ่านเรื่องของคุณหอยจะเป็นคนให้รางวัลเองนะงิ

(แล้ว จขบ.ก็ชิ่งไป ณ บัดนาว ~ ) 

 

 

เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการและเมื่อ จขบ. ไม่ขี้เกียจ - -

 

 

edit @ 24 Nov 2009 23:53:00 by wanderer

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อือ... ไม่รู้จะหนาวยังไงดี ก็ยำมันเลยละกัน ฮ่าๆ

สะท้อนความเป็นจริงในทุกเมื่อ กร๊ากกก

 

จบ...ไปหนึ่ง

 

..............................................

 

 

 อีกหนึ่งที่อยากเล่า คือหนังที่ไปดูมา 2012 วันสิ้นโลก

อยากดูตั้งแต่เห็นโฆษณาตอนดูทรานส์ฟอร์มเมอร์ละ

 

เอาในหนังก่อน

สนุก... มันส์... เอฟเฟกต์กระจาย

พอรู้แนวของเรื่องและก็พอมีข้อมูลอยู่แล้ว เลยไม่ได้คิดว่ามันเว่อร์

คิดว่า ดูแล้วมันส์มากกว่าจะเครียด (หรือเพราะปลงแล้ว?)

จะมีแค่ช่วงแรกๆที่อธิบายยืดยาวบ้าง

 

 

ก่อนหน้านี้เคยสงสัยไปรอบหนึ่ง

พอเริ่มค้น เริ่มคุ้ย ...

น่าแปลกที่หลายเรื่องพอเอามามะรุมมะตุ้มจับยำเข้าด้วยกันแล้ว

ดันมาบรรจบกันด้วยเรื่องในวันที่ 21-12-2012 อ่ะดิ....

 

ด้านดาราศาสตร์+โหราศาสตร์.... เป็นเรื่องของดาว Nibiru กับปฏิทินชาวมายา

ด้านศาสนา... เป็นวันกึ่งพุทธกาลพอดี + มีบอกในคัมภีร์ไบเบิ้ล

ทางด้านความเชื่อนะ  เคยมีหลายคนที่ถูกเอเลี่ยนพาตัวไปแล้ว

ให้ดูแผนที่ในอนาคตหลังจากปี 2012 คือจะเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ระดับล้างโลกน่ะ

 

วันนี้...ได้คุยกับเพื่อนเก่า มันบอกว่า

 

นอสตราดามุสขนานนามเรียกยุค ค.ศ.2000ถึง4000 ว่า
เป็นยุคแห่งอคอเรียส....

 

เยี่ยม - -  อควอเรียส.... น้ำทั้งดุ้น!

 

อ้อ 2012 โลกไม่ได้จะแตกนะ แค่จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แบบฉับพลัน

ทั้งโลกเรา ไปยันห้วงอวกาศ ทั้งจักรวาล....

 

พอทุกอย่างจบ ก็ค่อยเริ่มยุคใหม่ .....  จนกว่าจะถึงวันที่จะอวสานของโลกจริงๆนั่นแหละ

 

.................................

 มีเรื่องอยากเล่า  อยากระบายมากกว่านี้ แต่รู้สึกเหมือนยิ่งรู้ก็ยิ่งเศร้า

 เพราะงั้นพอเถอะ  เท่านี้ก็หายอึดอัดไปเยอะแล้ว T^T

 

ไม่จำเป็นต้องเชื่อ

มัน "อาจ" ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด

แต่หลายสิ่งที่ทำให้ฉุกคิด ความรู้สึกที่เรามีต่อโลกอาจเปลี่ยนไปถ้าได้รู้

อย่างน้อยมันก็เป็นความรู้สึกจริงๆ 

ว่ามนุษย์เรา...โหดร้ายกับธรรมชาติมากเหลือเกิน

ทั้งที่โลก เป็นบ้าน เป็นที่อยู่ที่แสนสุขสบาย ถึงจะเป็นเพียงจุดสีฟ้าเล็กๆในห้วงจักรวาลเท่านั้น

ทำไมล่ะ....  จะมีไหม ที่ซักวันมนุษย์จะคิดได้จริงๆว่าเราผิดแค่ไหน....

คิดถึงทีไรก็รู้สึกแย่  บ้านหลังนี้... ที่เราซ่อมแซมมันไม่ได้....

ซักวัน มันจะมาเอาคืน...  แล้วเราก็จะรู้เองว่ามันเป็นไปได้ไหม

ธรรมชาติน่ะยุติธรรมเสมอแหละ...

 

สิ่งสำคัญอีกอย่าง.... คือการใช้ชีวิตให้คุ้มค่า สะท้อนให้เราเห็นว่า

เวลาในชีวิตของเราสั้นมากแค่ไหน  อย่ามัวแต่ผัดวันประกันพรุ่ง

บอกรักคนในครอบครัวรึยัง? ได้ทำสิ่งที่เราอยากทำรึยัง?

 

สุดท้าย.... อยากให้ทุกคนคิดว่า  ถึงจะไม่เห็น ก็ไม่ได้แปลว่าไม่มี

ถึงจะยังไม่เกิด แต่ก็ใช่ว่าจะเกิดไม่ได้

และถึงจะยังพิสูจน์ไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ.... ^^

 

edit @ 23 Nov 2009 23:19:11 by wanderer

 

กลับมาแล้วววว ฮ้าาาา~

หลังจากเปิดเทอม ปิดเทอม และจะเปิดอีกรอบ.... 

 

วันนี้! นั่งคุ้ยกรุ แล้วเจอกองพวงกุญแจทั้งหมดที่เก็บไว้

เห็นแล้วคิดถึงเลยเก็บมาแปะความทรงจำไว้ก่อนจะลืมดีกว่า ><

...ภาพใหญ่ โหลดนานหน่อย... 

 

 

 

Let's ซุย!!!!!!

 

 

กองนี้เป็นอันที่ซื้อมาเอง

-ชอบควายมากสุด ใช้บ่อยสุด จำได้ว่าซื้อมาจากบ้านควาย สุพรรณบุรี

-แมงมุม ตั้งใจซื้อมาให้พ่อเพราะพ่อเกลียดแมงมุม (อ้าว?)

แต่เห็นห้อยไว้ข้างโต๊ะไม่ใช้ซะทีเลยเอามาใช้ซะเองจนแตกไปหน่อยละ 

 

 เข็มกลัด เรารักในหลวง กับพวงกุญแจเงาะป่า จิ๊กมาจากน้องสาวเรานี่เอง

 

 

 

2 ตัวนี้จากอังสนา 

 

 

เข้โม... ยังไม่เคยแกะใช้เลย

 

 

หอย... จากแหนม - -

 

 

 

แพนด้า มีเพื่อนคนหนึ่งไปเชียงใหม่แล้วขนกลับมาแจก

จำได้ว่ามีช่วงนึงใช้กันทั้งห้อง ชอบจริงๆ

หลายคนทำมันหูหลุด จากหมีแพนด้าจึงกลายเป็นเอเลี่ยนไป...

 

 

ช้างจากไหนไม่รู้ ของเอ๋ เพื่อนเก่าสมัยประถม

 

 

เข็มกลัดโคนัน + Boy

ใช้โคตรบ่อย จนมันเยินไปมากมาย ได้จากมูฟวีโคนัน แล้วก็จากพี่ ว.แหวน ที่งานหนังสือ

 

 

นี่ก็ของร้าก.. จากยัยเกวน้องสาวซาดิสม์ (?)

 

นี่ก็ใช้บ่อยเหมือนกัน อยู่มาด้วยกันตั้งแต่พึ่งขึ้น ม.ปลาย ใหม่ๆ

 จากเพื่อนซี้นี่เอง -w-  มันว่าเหมือนนัทตอน ม. ต้นแฮะ 55

 

 

ฟูจิซัง!.... ของเทริ ไปญี่ปุ่นละซื้อมาฝาก~

นี่ก็ใช้จนดำไปละ - -  เน่าได้ที่แต่ก็ชอบมาก

 

 

ฮ่าาา จากเพื่อนรักเก่าแก่อีกแล้ว  ไปลำปางทีไรต้องถ้วยกาไก่ทุกทีสิน่า >< 

 

 

2 อันนี้ จากท่านมารดรผู้เป็นที่รักยิ่ง

-หินนำโชค...  ใช้มานานจนมันตัวดำ (?)

-เต่านำโชค... ยังไม่เคยใช้เลย เพราะกลัวมันเก่า (?)

 

และสองอันสุดท้าย ภูมิใจนำเสนอมากสุด

ตอนหยิบออกมาจากกรุก็ยิ้มแก้มปริแล้ว 

-เต่า ...  ม.ปลายเพื่อนทั้งห้องเรียกนัทว่าเต่า

หลินก็เลยซื้อพวงกุญแจตุ๊กตาเต่ามาให้ แล้วช่วงนั้นปัจฉิมพอดี สายสินจญ์เหลือเยอะ

เลยเอามาผูกให้เจ้าเต่าด้วย  เคยหล่นหายไปครั้งนึง แต่เพื่อนเก็บกลับมาให้เพราะจำได้นี่แหละ

55 ชอบโคตร หลังจากนั้นก็เอากาวตราช้างทาตรงหัวตะขอกันหลุดถาวร กร๊ากกก

 

-จิ้งโจ้... ไม่คิดไม่ฝันหรอกว่าจะได้ตัวนี้มา

ไม่ใช่ว่าอยากได้ด้วย  แต่เป็นเพราะว่า...

เจ้าของเก่ามันคือเพื่อนคนนึงชื่อ อู๋ 

มันจะห้อยจิ้งโจ้ตัวนี้ที่กระเป่าเสมอ เวลาเดินอยู่หลังมัน

ก็จะต้องจับเล่นทุกที แล้วนัทก็ชอบพูดว่าจะเอาลูกจิ้งโจ้หน้ากระเป๋ามันให้ได้

บ่อยซะจนมันบอกว่า คราวหน้าจะซื้อมาฝาก  แต่นัทก็แค่พูดเล่นไปงั้น

 

วันปัจฉิมนิเทศ....  ก็เป็นวันสุดท้ายที่นัทเดินเข้าไปจับจิ้งโจ้ของมัน

แล้วมันก็บรรจงแกะออกมายื่นให้แล้วบอกว่า ตั้งใจจะให้วันนั้นแหละ

....... อึ้งแด๊ก ...... =[]=  

แล้วมันก็ยัดเยียดให้มาจนได้..... 

 

 ....เป็นความทรงจำที่มีค่ามากจริงๆสำหรับเรา....

 ปล. สรุปตอนนี้มีพวงกุญแจเต็มบ้าน  (แล้วแกซื้อจริงๆกี่อันกัน -*- )

 

แถม....

ฝูงสัตว์.... เตรียมประจันบาญ!!!!!!!

 

จะว่าไป นี่มันเป็นพ่อลูกกันใช่ไหม???

 

 

 จบ...

edit @ 31 Oct 2009 17:24:51 by wanderer

 

ถ้าเราขึ้นรถเมล์....แล้วได้กลิ่นแปลกๆจากข้างหลัง

เลยหันไปสบตากับนักศึกษา 4 คน ที่กำลังสวาปามข้าวไข่เจียวอย่างเมามันส์ - -

จะรู้สึกยังไงฟะนี่???

 

อย่าอนาถาเลย.....เพราะหนึ่งในนั้นก็ตรูเอง....

 

เรื่องเกิดเพราะไปมิวเซียมสยาม ขากลับฝนตั้งเค้ามาเหมือนจะบอกว่า

'กรูอั้นไม่ไหวแล้ววว จะปล่อยแล้วนะเฟ้ยย จะทำไรก็ด่วนๆ'

ข้าน้อยสัมผัสได้ดังนั้นจึงชวนเพื่อนๆซื้อข้าวกิน

แต่ยังไม่ทันกิน รถเมล์มา ก็ต้องรีบขึ้นก่อนล่ะ ดีกว่าเปียกฝน...

เรื่องก็เป็นเยี่ยงนี้ มื้อเย็นบนรถเมล์ครั้งแรก(และอยากให้เป็นครั้งสุดท้าย)ในชีวิต - -;

แรกๆก็ไม่คิดอะไรหรอก จกลูกเดียวด้วยความหิว หลังๆเริ่มรู้สึกถึงสายตาเวทนา

และหยามเหยียดส่งมาจากหลายทิศทาง

พอลองคิดกลับกัน....ถ้าเราเปนคนที่อิ่มแล้ว -*-  และนั่งในมุมอื่นมองมา ก็คงจะฮามิใช่น้อย

คิดได้ดังนั้นก็ฮาฉับพลัน (สำลักข้าวพุ่งพรวด =[]=) กุมขมับกันเลยทีเดียว

....ความรู้สึกตอนนั้น....สถุลได้อีก...

 

จบเถอะ...

edit @ 30 Aug 2009 16:44:12 by wanderer

 

กำลังเติมหมึกเครื่องปริ้นท์

ต้องใช้แท่งเข็มฉีดยาสำหรับดูดหมึกแล้วถ่ายใส่ในตลับ

ปกติเครื่องปริ้นท์ 4 สี

= Cyan (ฟ้า/ฟ้าเขียว)

= Magenta (ม่วงแดง/ชมพู)

= Yellow (เหลือง)

=Black (ดำ)

 เรียกกันสั้นๆ CMYK

 

ดูดหมึกสี C เข้าหลอดเข็มฉีดยา....

เพราะรู้สึกชอบสีนี้ (มากสุดในบรรดาแม่สี =w=)

ปกติอยู่ในขวดสีจะออกน้ำเงินเข้ม

สักพัก...มีความรู้สึก จึ้ก! ที่นิ้วชี้ข้างซ้าย

หันไปดู.... เฮ่ยยยย สี C กลายเป็นสีแดง!!! =[]=

ไม่จริง! สีหกหรอวะ!!!

 

.....มะ...มิใช่...  = ='  

มันคือ...

ละ  ละ  เลือดดด  เลือด!!!!! =[]=;

เลือดตรู~~~~~~~~~~

 

 

.....เข็มฉีดยาแทงนิ้ว...รู้สึกจะโดนเส้นเลือดด้วย ปวดๆ

บวมหน่อยๆ แล้วก็ม่วงๆ เห็นเส้นเลือดชัดเลย  เจ็บชิบ T..T

ซักพักเริ่มชาทั้งมือเลยล่ะ....

 

อย่างน้อย...ก็รู้วิธี แปลงสี C เป็นสี R (red) โดยไม่ต้องผสมกับสีอื่นล่ะนะ

แต่เชื่อว่าคงไม่มีใครอยากทำ -*- 

 

 

 

ให้อาหารปลา...

ปล่อยปลา....

 

(เยอะจัด แย่งกันทีน้ำกระจาย เกือบทำกุเปียกทั้งตัวและนะพวกเอ็ง)

 

 แย่งกันมิได้น้อยหน้าปลา - -

 

 

 

แถม... เล่นซ่อนแอบ

 

โป้ง! เจอตัวแล้ว!

 

 

หลบมุม....ไม่สุงสิงกะใคร

ลัก(ถ่ายตอน)หลับ กำลังขึ้นรถกลับบ้าน -*-

 

 

 

เปิดตัวหนังสือ 2 เรื่อง 4 เล่ม สำนักพิมพ์ใหม่ Enter books

เห็น บ.ก. ท่านกล่าวว่าได้เตรียม 2 เรื่องนี้มานานมากแล้ว

ดูแลทุกขั้นตอนละเอียดยิบ หน้าปกก็ได้ข่าวว่าของเมืองไทยแจ่มมาก

ขนาดนักเขียน(รู้สึกจะเป็นคนจีน) เอาไปลงบล็อค ก็มีคนชอบเยอะ

ค่อนข้างจะดังในต่างประเทศด้วย

 

 

The Legend of Sun Knight พลิกตำนานเทพอัศวิน

 เรื่องย่อ:

 ในโลกที่เทพเจ้า ยังคงได้รับความเคารพนับถือ ลัทธิเทพต่างๆ มากมายถูกก่อตั้งขึ้น

ที่เก่าแก่และมีผู้คนศรัทธามากที่สุดเห็นจะไม่พ้น ‘ลัทธิเทพแห่งแสงสว่าง’ ซึ่งจุดขายของลัทธินี้อยู่ที่

‘เทพอัศวินทั้งสิบสององค์’ โดยเทพอัศวินที่โดดเด่น ถือเป็นหน้าเป็นตาของลัทธิที่สุดก็คือ...

เทพอัศวินครีอุส ตัวแทนแห่งดวงตะวัน

เทพอัศวินครีอุสได้ชื่อว่าเป็นมหาบุรุษ เปี่ยมไปด้วยเมตตา มีรอยยิ้มงดงามประดับใบหน้าตลอดเวลา

นี่คือสิ่งที่ทุกคนต่างรู้ แต่ตัวจริงของเขาน่ะหรือ...หึ! 

 

 

 

 

  No Hero รัตติกาล...อันตราย 

เรื่องย่อ :

ทุกค่ำคืน โจชัว เอนด์เลส จะออกตระเวนหางานไปทั่วเมือง ซึ่งถ้าจะว่าไปแล้ว ด้วยรูปร่างหน้าตาและความสามารถเฉพาะตัวของเขา ไม่ยากเลยที่จะได้งานที่เหมาะกับตัวเอง ถ้าเพียงแต่เขาจะไม่จำเพาะเจาะจงว่าต้องการเพียงงาน ‘พ่อบ้าน’ เท่านั้น

จนเกือบจะถอดใจนั่นล่ะ เขาก็ได้พบกับ อันเซียร์ เด็กหนุ่มปริศนาผู้ซึ่งยอมควักเงินก้อนโตเซ็นสัญญาว่าจ้างเขาเป็นพ่อ บ้านอย่างไม่ลังเล แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเขาเป็น...แวมไพร์

แล้วโจชัวก็เข้าใจ จากที่คิดมาตลอดว่าเรื่องที่ตัวเองเป็นแวมไพร์คือความลับอันน่าตื่นตะลึงที่ สุด แต่เมื่อเทียบกับอันเซียร์...ความลับแค่เรื่องเดียวของเด็กหนุ่มกลับน่าตื่น ตะลึงยิ่งกว่าเป็นสิบเท่า!

 

..........

 

ในบอร์ดบอกว่าใกล้ออกเล่ม 3 แล้วด้วย

ซึ่งก็....กระชากกิเลสเราอย่างรุนแรง O[]o!  แถมชอบอ่านแฟนตาซีอยู่แล้ว

พอเข้าไปสูบข้อมูลเพิ่มก็ยิ่งรู้สึกว่า...หนังสือเชี่ยอะไรน่าอ่านขนาดนี้ฟะ = =;

จากคำบอกเล่าของผู้ที่อ่านแล้ว ส่วนใหญ่จะบอกว่ารูปแบบแปลกใหม่

มีหลายรสชาติ  อ่านแล้วคาดเดาเรื่องไม่ถูก ยิ่งรู้สึกสนุก วางไม่ลง บลาๆๆๆ

(แล้วก็เรื่องไหนซักเรื่องเนี่ยล่ะไม่มีนางเอก อย่างงี้ก็วายกันเองชิมิ) =[]=

เข้าทาง! เก็บตังค์เตรียมสอยโลด! เซ็ตเก่ายังดองเค็มอยู่เลยมิใช่เรอะ?

 

ถ้าอยากหาข้อมูลเพิ่มเติมก็ จิ้ม >>http://www.enter-books.com/front/index.php

 

ขอบใจฟักทองมากมายที่เป็นเพื่อนคุยและชวนกันบ้า ><

  

 

...........................

 

ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงสอบ 

ตอนที่สอบวิชาแรกเสร็จ ออกมานั่งหน้าห้องเวียนหัวมาก

ง่วงนอนด้วยเพราะนอนดึก แถมฝนตก (ฟ้าร้องไห้แทนกุซะงั้น T^T)

เข้าห้องน้ำแล้วดึงเอากระดาษทิชชู่มาเขียนเล่น แก้เซ็ง (จิตว่างเรอะ)

เพื่อนสนิทมานั่งข้างๆแล้วร่วมลงปากกาเขียนทิชชู่ด้วยกัน....(เพื่อ?)

พอพลิกอ่านดูแล้ว....ซึ้งแม่งว่ะ!

  ถึงตอนนั้นอารมณ์ง่วงจะมีมากกว่าจะมานั่งซึ้ง

แต่อ่านทีไรก็รู้สึกดีจริงๆ

 

"วันนี้ทำได้หรือไม่ได้ก็ช่างมัน

เพราะเราได้ทำดีที่สุดแล้ว

ก็รู้ไว้ว่าควรสู้ต่อไป

ดีกว่านั่งจมอยู่กับ

สิ่งที่ไม่อาจคืนกลับมา"

 

ขอบใจคุณเพื่อนที่อุตส่าห์เปนห่วง 

แม้ว่าตอนนั้นกุจะไม่ได้เครียดก็ตาม

 

สรุปว่าทิชชู่แผ่นนั้น....กรูก็เก็บไว้ . . .น่ะนะ 

(ทำไมไม่เขียนใส่กระดาษดีๆให้กรูวะคะ -*-)

edit @ 24 Jul 2009 19:10:47 by wanderer

ยอมรับ...
ว่าศาสตร์แห่งตัวเลขและการคำนวณทั้งหลาย....มันมหัศจรรย์...
 
วันนี้สอบแคลคูลัส...
ทำให้คิดได้อีกว่า....

บางที.....

มันอาจมหัศจรรย์เกินไป...จนเราไม่อาจเข้าใจ = =;

(รู้สึกเหมือนกึ่งปลอบใจตัวเอง" )

 เพราะงั้น....เราจะปล่อยให้มันเป็นเรื่องน่าฉงนสนเท่ต่อไป . . . ..

 

วันนี้ทำข้อสอบห่วยแตกฮะ พยายามอ่านแล้วตั้งหลายหน

แต่เพราะอะไรยังไง ทำไมไม่บรรลุซักทีนี่ก็ไม่เข้าใจ

ให้ตายเห้อ~~~  T^T  

จะอ้วกออกมาเป็นเลขอยู่แล้วว้อยยยย

 

พรุ่งนี้สอบฟิ โอ้แย่! ยังมิได้แตะตำรา -*-

 

-โชเน็น อนเมียวจิเล่ม 9 ออกแล้ว~

สปอยล์ทำเราเศร้าเกิ๊น!  ทำร้ายจิตใจยิ่งนัก 

เมื่อไหร่จะได้ไปสอยมาล่ะนิ?

 

ช่วงนี้ดองบล็อกยาว~ เนื่องมาจากติดสอบ+โดนงานทับ  

อัพทีก็มีแต่เรื่องห่อเหี่ยว . . . ให้มันได้อย่างงี้!

edit @ 21 Jul 2009 23:53:11 by wanderer

 
ไม่ได้อัพเลยตั้งแต่เข้ามหาลัย
ปี 1 เทอม 1 กิจกรรมเยอะมากกกกกกกก
 
หนักเกินไปแล้วว้อย
 
ไม่ค่อยเก่งเรื่องคำนวณ
แต่ต้องเจอฟิสิกส์กับแคลคูลัส
ณ ตอนนี้เลยกำลังพยายามอย่างยิ่งยวด
 
วันนี้วันเสาร์ เพื่อนนัดไปติวกับพี่ที่มอ
นั่งแถวหลังสุด แรกๆก็ตั้งใจเรียนอยู่
 

หลังๆ.....ก็ยังตั้งใจ
ไม่ได้ตั้งใจเรียน     แต่เป็น  ตั้งใจกิน =o=
มันเริ่มจากเพื่อนสนิทที่มาซะสาย
แล้วก็มีของติดไม้ติดมือมาซะ....
นั่งกินกันข้างหลัง 3-4 ตัว
หยิบกินเฉยๆไม่ทันใจ
สมุดเรียนวางอยู่บนโต๊ะ เทเลย
เทใส่เป็นกองแล้วส่งต่อไป...
 
เวลาผ่านไป ของกินเริ่มหมด
เริ่มระรานชาวบ้าน -*-
ใครถือของกินเดินผ่านเป็นโฉบมาหมด
(เลวได้อีก)

สรุปวันนี้...ติวแคล ได้อะไรบ้าง

1.กิน

2.กิน

และ 3. กิน O[]O!!!!!

 

จบการบ่น เพียงเท่านี้!

(เพื่อ....)

 

ปกติจะเก็บทอล์คกิ้งดิกไว้ในลิ้นชัก....

ใช้กันทั้งบ้าน วนไปเวียนมา

พอปิดเทอมก็ไม่ได้แตะ เลยทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกาะงั้นอะ

เปิดลิ้นชักทีไรก็เห็นจนเบื่อ

 

อยู่มาวันหนึ่ง... ต้องใช้ดิกแฮะ.... 

เปิดลิ้นชัก... =[]= แม่งหายไป!!!!

เวรกรรม ใครขโมยไปฟระ

หารอบบ้านแล้วก็ไม่เจอ

ถามพ่อ+น้องก็ไม่มีใครเห็น อ้าวๆ

คงไม่ใช่ว่าโจรขึ้นบ้านมาขโมยทอล์คกิ้ง ดิกหรอกนะเฟ่ย -*-

เข้าใจไหมว่าการหาของบางอย่างแบบแทบพลิกบ้านหา

ทั้งที่ปกติก็เห็นอยู่ออกบ่อยมันเป็นยังไง - -

คือตอนนั้นมันขำไม่ออกจริงๆ

1.กลัวหายแบบไปแล้วไปลับไม่กลับมา และกุก็จะโดนท่านพ่อด่าแหลกลาญ

2.กรูต้องการเมิง โผล่ออกมาด่วน มิฉะนั้นกุจะต้องลากสังขารไปเปิดดิกเล่มหนาแทน = =;

 

หาจนเวียนหัว หลายอาทิตย์ผ่านไปเริ่มตัดใจแล้ว (ยังไม่เลิกหา)

คิดว่าคงโดนด่าชัวร์....แต่แล้ววว

 

...น้องสาวไม่สบาย เดินไปหยิบยาที่ตู้ใส่ยา

.....เจอแม่งนอนเล่นอยู่ในนั้น - -

ทอล์คกิ้งดิก... อยากถามคุณทอล์คกิ้งดิกมากว่า

เมิงไปนอนเล่นในนั้นทำไม(วะ)คะ?

 

ตรูหาเป็นชาติแม่งไม่เจอ ไปเสร่อมุดรูอยู่ในตู้ยา T^T

นี่ถ้าน้องสาวเป็นปกติดี ไม่ได้ป่วยไข้ประการใด

เราก็คงจะยังไม่ได้พบกันใช่ไหม? =o="

 

เลยนึกถึง กฏของเมอร์ฟี่ ในบลอคพี่คล็อก...  - -

4.กฎของหาย

ของใช้ที่เราเห็นทุกวัน จะหายในยามที่เราต้องการใช้มัน..

 

 

ตอนที่หาเจอก็กลับกลายเป็นมีความรุ้สึกลึกๆว่า

เมิงโผล่มาทำไมฟระ -*-

 

เซ็งมากกกกกกก  ว้อยยยยยย

 

T^T ใครมีวิธีแก้แค้นเมอร์ฟี่มั่งง่ะ ว้อนท์มาก โฮกกกก